Sürüklenişimi izliyordum.
Sağlam bastığını sandığım ayaklarımın bileklerimden söküldüğünü
topraktan yavaşça çözüldüğünü hissediyordum.
Rüzgâr tam üzerime esiyordu, karşısında bir yaprağı andırıyordum,
hışırtıları çığlıkları olan.
Rüzgârın her dokunuşunda zerre zerre çığlıklar boşaltıyordum.
Seni bildim bileli,
ey balçık dünya,
başıma nice belâlar geldi,
nice mihnet, nice dert.
Seni sırf belâdan ibaret gördüm,
seni sırf mihnetten, dertten ibaret.
Devamını Oku
ey balçık dünya,
başıma nice belâlar geldi,
nice mihnet, nice dert.
Seni sırf belâdan ibaret gördüm,
seni sırf mihnetten, dertten ibaret.




enteresan bir şiir çok hoş...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta