Yıkılan yıkıntılar arasında
Bir çiçek ki solmadan duruyor
Rüzgarlar,Yağmurlar,Fırtınalar
Yinede o çiçeği solduramıyor
Yıkıverdiler hayalleri bir bir
Bir çöle sürüklediler
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




bir gün çiçeklerde ölür elbet, siz kendinize çiçek insanlar bulun:) tabi aramakla bulunamayacağı da kesin:) bu dizelerde ki insan o kadar ihanete uğramış ki artık güven sözcüğüne lugatında yer vermiyor gibi, hisleri öylesie hor görülmüş ki hissetmeyi artık istemiyor gibi ve sanki sevmiş ama sevilmemiş aynı kendisine yazan bu şair gibi
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta