Gençliktir,çocukluktur,tanımaz hiç birini,
ruhu yorgun bedenden alırda gider gülüm.
Ne sevdayı bilir o,nede insanı tanır,
bir gecenin vaktinde ansızın gelir ölüm.
Bazen uyku olur da,süzülür kirpiklerden.
Bazen de kabus olur,silinmez yüreklerden.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta