Bu şiiri dağınık yatağımdan yazıyorum.
Okursan anla beni de kendin gibi.
Unutulmuş kağıtların arasında.
Yalnızlık denilen şey kaleminle konuşmakmış.
sen...
gözlerimin sakladığı sır…
ben...
ellerinin unuttuğu iz...
Papatyalar açıyor ruhunun kenarında.
Sabırla tarıyorsun saçlarını.
Dünya senden özür dilemeli...
Sen ona fazlasın.
Kimse fark etmiyor, susarak gülüyorsun.
Yalnızlık bile sende zarif duruyor.
Bugün, Asel Lina’m dört yapraklı bir çiçek…
Rüzgârı maviyle boyanmış masal defterimde…
Gözleriyle gülümsüyor gökyüzüne…
Eski bir şiirin kıyısında…
Asel’im…
Hayatı yeniden yaşasaydım.
Daha az kasılır, daha çok gevşerdim.
Hasta olunca kıvrılıp yatardım usulca…
Yatağa girmeyi ayıp sanmazdım.
Ben olmazsam dünya yıkılır zannına...
Kül tablasında yanmakta anılarım.
Söylediğim kelimeler dilime sığmıyor.
Sen'ler toz tutmuş ruhumun raflarında.
Tanrı, bazı kalpleri unutarak yaratmış.
Ben o unutulmuşlardanım.
Gece geç saatti.
Mutfağın ışığı yanıyordu yine.
kadın, sobanın başında bekliyordu.
Çay demlemişti.
İçmeyecekti biliyordu ama demlemişti işte.
Alışkanlıktı bu, umut gibi…
Geç kalmışım hayata...
Otobüsler kalkmış, sokak lambaları sönmüş.
Yalnız ay kalmış gökyüzünde...
Sustuğum yerden başladım kendime...
Herkesin bildiği o yanlış yerden.
Yüzünün coğrafyasında kentler aradım.
Sokakları hep sana çıkan.
Kaldırımları bana yabancı.
Seninle sokaklarımız kesişmedi.
Başka yağmurlarda ıslandık kesin.
Sen beni hiç anlamadın...
Yağmur ne zaman başlasa bu kentte
Özlemin yırtar gecenin tülünü
Senin geçmişinde yitiririm yönümü
Sisli sokaklarda kalakaldım öylece
Aklımda kalbimi acıtan o hoyrat bilmece




-
Olcay Arslan
-
Gül Den
-
Olcay Arslan
Tüm YorumlarNe güzel, ne derin bir hisle dokundun yüreğime...
Satırlara dökülen her kelime, ruhumun o sessiz köşelerinde yankılanıyor.
Senin gibi bir dostun, şiirlerime ve hayatımın o sade anlarına bu kadar nazikçe dokunması, bana tarifsiz bir güç ve mutluluk veriyor.
Sabahın o ilk ışıklarıyla b ...
Güzel insan,
Ruhunun güzelliğini şiirlerinde satır satır, cümle cümle hissediyorum.
"ve ben,
seni sevmeye geldim bu dünyaya."
Demişsin ya bir şiirinde, sen bu dünyaya yazmaya gelmişsin.
Bir sabah güneş en sakin, en sıcak yanıyla hissedilirken, fındık tarlalarında çalışan ins ...
Ne güzel anlatmışsınız… Sözleriniz, bir sabah mahmurluğunda demlenmiş çay gibi; içimi ısıttı. Şiirler arasında çocukluğunuzu bulmanız, belki de şiirin en güzel hali; insana kendini hatırlatması.
Ben sadece yazdım, ama siz okurken yeniden yazdınız sanki. O ayçiçek tarlasını dizeler değil, sizin ...