Olcay Arslan 2 Şiirleri - Şair Olcay Ars ...

Olcay Arslan 2

Ev, sessizce uyanırdı sabaha.
Henüz hiçbir sabah küflenmemişti.
TRT'de başlardı Susam Sokağı.
Saat yediydi, dünya hâlâ masumdu.
İstiklal Marşı’yla kapanırdı ekran.
Çocukluğum saygı duruşunda beklerdi.

Devamını Oku
Olcay Arslan 2

kadın dediğin....
çayın demi kadar koyu olmalı.
çocukluk günlerin kadar masum.
tanrı’nın kaleminde mürekkep belki.
kalbinin ortasından vurur seni.

Devamını Oku
Olcay Arslan 2

Avluda oynuyordu çocuk...
Dizindeki yara kabuğuyla...
Kırılmıştı, sabırsız bir zamana.
Hiç sahip olmadığı oyuncakları.
Annesi avluda hamur açıyordu.

Devamını Oku
Olcay Arslan 2

(Dibe vuran bir denklem defterinden)


İlk kez toplama işleminde kaybettim kendimi.
Yalnızlığa bölünmüş hayatımda.
Yanlış zamanda doğdum belki.

Devamını Oku
Olcay Arslan 2

Asel'im...

Sen geldin ya dünyaya,
mevsimler yer değiştirdi içimde.

Gökyüzü aynı gökyüzüydü belki,

Devamını Oku
Olcay Arslan 2

Öğretmen girdi sessizce dükkâna.
Yaşlı adamla geldi göz göze.
Raflar yılların hüznüyle suskun.
Bir balon aradı renksiz duvarlarda.

Siyah-beyaz dünyada...

Devamını Oku
Olcay Arslan 2

Hürriyeti yücelten seslerle geliyorum.
Dünyayı yumruklayan hecelerle..
Özgürlüğü haykıran adam.
Kelimeleri sürgün ediyorum.

Haykırıyorsun,

Devamını Oku
Olcay Arslan 2

Bugün otuz beş oldum.
Sigaram söndü dudağımda.
Adsız kadınlar geçti içimden...
Lavanta ve küf kokuyordu.
Gözlerim yeşil değil artık.
Renklerimi unuttum.

Devamını Oku
Olcay Arslan 2

Bir adam vardı…
Sessizliğin en tenha odasında yaşayan.
Duvarlar bembeyaz değildi yalnız,
Hasret de örülmüştü taşlarına.
Adını, her gece annesinin
Titreyen dudaklarından yükselen dualar saklardı.

Devamını Oku
Olcay Arslan 2

- Off!…Yeter artık anne.
Yine mi ıslattın yatağı?
Huzur evine vereceğim seni.
Sen de kurtulacaksın, ben de.

Kadın söyleniyor.

Devamını Oku