Bu şiiri dağınık yatağımdan yazıyorum.
Okursan anla beni de kendin gibi.
Unutulmuş kağıtların arasında.
Yalnızlık denilen şey kaleminle konuşmakmış.
Mavi çizgili defterimin kenarına kıvrıldım gene.
Bakkaldan aldığım leblebi tozu yakıyor genzimi.
Gazete kâğıdına sarılı somunum sıcacık.
Bak tanrım, parıl parıl parlıyor kederim!
38 yaşındayım, belki daha darmadağın.
Aynalar tanımaz beni, sardunyalarım unutkan.
"Yaşotuzbeş" yolun yarısı eder demiş Cahit.
Hiç ölçmedim, yürüdüm yolun kenarından.
Çay demliyorum şimdi.
Rengi ilkokul önlüğümün kütük siyahı...
Duvardaki saat durmuş...
Ne güzel...
Zamanın da takati kalmadı demek ki.
Eski fotoğraflara bakıyorum,
Neşesi kırık bayram sabahları...
Çocukluğumun gözlerindeki ışık nereye gitti?
Pazardan aldığım ucuz terlikler mi çaldı neşemi?
Yoksa tencerede kaynayan bencil çorba mı?
Dikiş iğnesi kadar inceyim şimdi...
İpliğim koptu kopacak.
Yine de bir yerlerden bulup çıkardığım,
kırmızı pul biberi serpiyorum yaramın üstüne.
Yansın canım.
Yansın ki yaşadığımı anlayayım.
Olcay Arslan 2
Kayıt Tarihi : 4.04.2026 08:51:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Ruh yaşlıysa
ister 2 yaşında olsun
genç bir yaşlı sadece...
Ruhu yoran takvim yaprakları değil ki... Haklısın, bazı ruhlar da yaşlandıkça eskimemeyi, bilakis daha derin parlamayı öğrenir.
Sanırım revize etmişsin.
Eski hali akışkan, sahne kuran ve imgeleri derinleştiren bir yapıdaydı. Atmosfer kuran, hikâyesi olan, içine girilen bir yalnızlık şiiriydi o.
Revize edilen versiyon ise daha çok parça parça duygu atışları gibi; modern, evet… ama bazı yerlerde yüzeyde kalmış.
Eski haliyle gönlümde yaşatacağım onu :))
Sen ustasın benden, elbet bir bildiğin vardır ama ben de böyle gördüm. Belki de o şiirinin yeri bende ayrı diyedir kimbilir...
Yorumun için gerçekten teşekkür ederim. Şiirin eski hâlinin sende böyle bir iz bırakmış olması benim için çok kıymetli. Bazen yazdıklarımı dönüp yeniden ele alıyorum. Belki sadeleştirmek, belki farklı bir yerden bakabilmek için. Bu süreçte ilk hâlin taşıdığı duygunun sende daha güçlü karşılık bulduğunu duymak da benim için önemli bir geri bildirim oldu.
Haklı olabilirsin. Bazı şeyler ilk yazıldığı anda daha sahici, daha güzel olabiliyor. Revize ederken o hissin bir kısmı değişmiş ya da dağılmış olabilir. Yine de şiirin farklı hâllerinin okurlarda başka başka kapılar açtığına inanıyorum.
Senin onu eski hâliyle hatırlaman ve öyle sahiplenmen beni mutlu etti. Bu da şiirin aslında yaşamaya devam ettiğini gösteriyor. Tekrar teşekkür ederim, içtenliğin çok değerli.
Sevgiler,
Gül Den...
TÜM YORUMLAR (4)