(Tüm şiirler Antoloji güvencesi altındadır)
Ot gibi adamım ben... kâinatın yaşında!
Herkesle vardım, birdim... tâ Big Bang’in başında,
Ne zamân ki vakt erdi, bilmem suyu - aşında?
Geldim ana - baba’dan! “Son, musallâ taşında! ”
Herkes ki her birimiz bu yoldan yolcu gelir,
Yaşımız milyarsa da altmış - yetmiş de denir!
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta