Bir çocuk elini uzatmış ağaca
Olmasını bekliyor meyvelerin
Ve zamanı yiyor boştayken
Bir mevsim geliyor
Olgunlaşıyor beklentiler
Koparıyor dalından
Bu kaçıncı aşık
Sana sevdalanan
Bu kaçıncı mektup
Cevapsız kalan
Bu kaçıncı şarkı
Senin için yankılar
Patlamaya hazır bomba bunlar
Dokundan ağlayacaklar
Yaş kalmayacak gözlerinde
Dokunsan yıkılacak dünyaları
Ve patlayacaklar kendiliğinden
Parça parça ayıracaklar yaşamlarını
Biz kulların hep mi günahkarız tanrım
İyilik yapıp
Kötülük buluyoruz
ve her defasında aynı sonuç
aynı başarı
İki metre de olsa boyum
Yetişemedim tanrıya
Ve ne kadar dünya boks şampiyonuysam da
Yenemedim tanrıyı
Bütün silahları kullandım
En yükseğinden atıyorum gökyüzünün
insan bilinci
ve vicdanında
yaşadığı olumsuzluklar
kahpelikler
vahşetler hep kalacaktır
güzelliklerde unutulmayacak
Şu derede öleyim güzel güzel
Şu güneşli günde
Şu ağaçların gölgesinde
Şu yaprağın altındaki
Ağacın gövdesinde yaslanıp
Uykularım da öleyim
Ben saçlarımı burada dökmedim
Burada taradım
Burada aynanın karşısında
Güneşe burada bakmadım
Ama insanlığı burada öğrendim
Yaşamayı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!