Oktay Avcu Şiirleri - Şair Oktay Avcu

ben hep aynı yaşımdayım
çünkü aynı yaşımda tanıdım seni
aynı yaşımda sevdim
ve aynı yaşımda unuttum
kaybettim seni
aynı yaşımda hapsoldum

Sana ne diyordum önceleri
Sevdam mı
Yüreğim mi
Aşkım mı
Çılgınım mı
Bebeğim mi

Aptal insanlar
yaptıkları kötü işleri
Görev adı altında temize çıkarırlar
Ve yaptıkları iğrençlikleri
Görevse doğru sanırlar
Önce insan olduklarını düşünmeden

Ben kadere boyun eğenleri sevmem
Kaderle her bir gün savaşandım
Açlığa yenilmem karanlığa gömülüp
Sonrada arkamdan yuhalanmayı istemem
Ben harbi delikanlıyım
Böylesini yaşarım işte

Beni gördümü utanırdı yağmur
Yağmurlar
ıslatmadan akarken kitabımın orta sayfasından aşağı
Camlar sırılsıklamdı
Çünkü yağmurun altında kalan oydu
Islanan ve yanan

Seni dağlardan kopardım tırnaklarımla
Koparırken tırnaklarım kırıldı
Ellerim kanadı
Ölümlerden geçti yüreğim
Yine korkusuzca taşıdı seni
Tam otuz beş yıl aradım

En çok ölmeyişini sevdim
Yenilmeyişini
Direnişini
Kaçışını
Karşı koyuşunu
Sevmeyişini ilk gördüğünü

Senin neyini sevecek
Bu günde çaldılar seni
Bu günde soyulmuş soğana döndürdüler
Aldattılar
Kandırdılar
Bugün de belki güldüler

Şimdi ötmüyor bahçelerde
Çocukluğumda öterlerdi kulağıma
Adına yetişemediğim kuşlar
Rengârenk açarlardı çiçeklerde
Sarı maviydi kanaryalar
Bülbüllerimi isabet ettiremem ötüşünü

İyiki geldim dünyaya
Yaşam bir elime ateş
Diğerine bir buz tutuşturdu
İyiki geldim dünyaya
Başka tutacak elim yoktu
Yanarken donduğumu anlayamadım