Dar eylemişler, dar eylemişler
Çirkine dünyayı dar eylemişler
Bana bu dünyayı dar eylemişler
Doğruyu yanlışı eğriyi bir eylemişler
İyiyle kötüyü bir eylemişler
Zar eylemişler zar eylemişler
San ki
Seni karnımda
Seni sırtımda ben taşıdım
Ve senin için
Sevmediğim insanların kahrını çektim
Sevmediğim hayatı yaşadım
Kim çıkar
Yürüyen merdivenleri koşar adım
İte kaka kaçarcasına
Beşinci katına mağazanın
Yorulmadan
Ve kim iner
Nefesimi bırakmayın
Tutun çıkmasın soğuk odamdan
Yapıştırın yorganımı döşeğime
Nefesim yatağımın içinde kalsın
Çıkmasın bir köşesinden
Benle yatsın
Unutmayayım diye
Bir daha baktım güzelliğine
Arkasından yumdum gözlerimi
Açmadım kaçmayasın diye
İçinde kalsın
İçimdesin beni sevdim
Yalın ayaklı bir çocuk dolaşıyor aramızda
Urfadan kalkmış adanalara koşmuş
Ve cezaevinde alabilmiş soluğu
Kış gününde savaş aşmış soğuğa
ve yokluğa
Ayağında çorabı yok
Ateşler yaktık
Ve ısıttık dünyanın anarşistlerini
Onlar ki üşümüşlerdi
Ellerini uzattılar
Biz kaçırmadık ateşimizi
Elbette kaçıranlar oldu
Hiçbir zaman zengin olamayacağım
Ama hep dürüst kalacağım
İnsan olacağım
Hep sevmesini bileceğim
Belki istediğimi yapamayacağım
Canım çekecek yarıda kalacağım
Geceleri kapıları çalardı
açardım
Yasak türküler söyletirlerdi
Ve dağlarda askerler vardı
Yasak kitaplar toplarlardı
Onlarda yasakladı özgürlüğümü
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!