Acıyı ölçmek zor
Bu ağlayışın ne kadar acıya eşit
Ya da bu sevincin ölçüsü
Çocukça sonsuz
Tarifsiz
İki kolunu açtığında
Elimde bir fincan çay
Demini almış
Memleketimi düşünüyorum
Dilimde türküm
Sarhoşçasına içiyorum
Hoş, demli çayla sarhoş olunmaz
Her yaz bitimi neler hatırlatacak bana
Saat yedi neler hatırlatacak
Pazartesi neler
Ayın biri neler
Ah kitapsız
Bir ihanetin neler hatırlatacak bana
Bir resmin dahi yok
Bakıp hatırlamam
Hatırlayıp ağlamam için
Ondan ağlamıyorum
Zaten gülemiyordum
İçim kan dolu
Başımı kaldırıp bakıyorum
Bulutlar gözlerime doluyor
Şimşekler çakıyor gözlerimde
Yanaklarım ıslanıyor
Sen kaçıyorsun çünkü benden
Gözlerimden
Ağıtlarımı biriktirdim
Üzüntülerimi sakladım
Kaçmadılar
Kaçmak istemediler
Kapalı karanlıktan
Coşkulu neşeli günler uçtu
Geçmişi unutalım demiyorum
İbret olsun
Kalsın soframızda
Açlıktan bir çeşit
Tokluktan bir çeşit
Yarınlar bizim için
Bekleyemem
Beklemenin de sabrı vardır
Dolar ve taşar
Kimseler karşı koyamaz
Bekleyemem gururum engeller
Yok olası
Bütün çiçekler ilkbaharda başlardı güzelleşmeye
Doğanın kanunuydu bu
Yaz boyu sürerdi bu şahane gösteriş
Bu şaf şata bu albenilik
Ve sonbaharda son bulurdu
Bir dahaki doğuma kadar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!