Yüreğimdeki geçmişi silebilseydim
Her şeye yeniden başlardım
Onurumu kandıramıyorum
Bir tarafta sevdan var
Diğerinde nefretim
Bir daha mı denesek
Senin ellerin var
Benim yok
O eskiler benim değilse de, bana bırak
Sen yenisini al
Paran var
Sen doğduğunda da ben yoktum
Dedim ya
Nede olsa insan bir defa ölüyor
On defa ölecek değil ya
Öyleyse tadını çıkarmalı ölümün
Ölümü bile bile
Korkusuzca
Gözünden damlalar dökülürken sevenin
Yüreğinden seller boşalır sevdalının
Çıldırıyor elim ayağım
Çılgınlığım beni sana taşıyor
Kendimde duramıyorum
Kendime sığmıyorum
Sanki bana geleceklermiş gibi bakıyorum
Oysa onlar başkasına gidiyorlar
Fakat uzaklarda gördüğüm yeni gelenler
Yeniden bir güven veriyor bana
Yüzlerine bakıyorum, hepside birbirinden uzak
Ve benden kaçıyorlar
Herkes ölmeden bir şeyler bırakmak istiyor birilerine
Kimi çocuklarına iyi bir gelecek
Kimisi neslini sürdürecek çocuk
Kimi açlık ve sefalet
Kimi yılgı yenilgi
Kimi iyi bir irtiba
Ben ailemin en kara çocuğuydum
Elbette zencilerle kıyaslasan
Beyaz sayılırdım
Ve en çok ben ağlardım
Ellerimin yanmasına
Ya da kesilmesine hacet yok
Benim sırtımda gömleğim
Ayağımda pantolonum
Yine ayağımda çorabım
Ve yine ayağımda ayağım
Yine ayağım parmaklarım olmasın
Yine ben olmayayım
Selam değildi verdiğin
Söz verdindi
Sözünü unuttun
Türkü değildi söylediğin
Acı bir söz
Kulaklarımı deldin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!