Kanımız akmıyor
İsteksiz kesiyorlar ya bizi
İstemediğimiz savaşa sokuyorlar
Kavgadan kaçıyoruz
Kan kırmızı güllere benzetiyorum
Kaçışımızı
Bir dut ağacında dut taneleri
Olgunlaşır olgunlaşmaz yer beni
Tadı beyaz
Rengi tatlı
Kendi yumuşak
Bu anlattığım bir dut tanesi
Bir öpücük kondu yanağıma
Yanak benimdi benim olmasına
Peki, bu dudak kimindi
Senin değilse istemem
Ve sen değilsen öpmem
Beni duvar saysınlar
Hadi kalk birde biz uyandıralım güneşi
Bağıralım çağıralım sövelim
Isıtsın aydınlatsın bizi
Hadi kalk
Hadi kalkın
Bizde uyandıralım güneşi
Bir çırpı da parmaklarının üçünü kestiler
Sorgusuz sualsiz
Suçu devrim şarkısı söylemekti
Annesine sormadılar
Kopardılar üçünü parmağının
Kopardılar canını
Sen bilmiyorsun
Yıldızlarda falına baktığımı
Sokaklarımızda
Şu tarihi fenerlerin altında
Seni yürürken gördüğümü
Ve bir gece odamdayken
Çiçekler sarı mı açtı bugün
Dün kırmızıydı hepsi
Geceyi mi değiştirdi allahım
Bugün hep aydınlıktı
Çimenler mavi mi
Gökyüzünün yeşil
Siz bir aşkı bilmeze sevdalandınız
Aşkı tanımaza
Anlamaza
Siz bir yüreksize
Siz bir bana sevdalandınız
Bir ben aşksız
Merak ettim meraklandım sordum
Düşündüm insandım
Sorumun yanıtı değil bu
Ben başka cevap bekliyordum
Evet kanadım yoktu, kuş değildim
Yüzgecimde yoktu, balıkta değildim, karada yaşıyordum
İnsanı şair diye tanımlıyor
Evet doğru bir söz
İnsan konuşur
Konuşurken bazen şiir akar dudaklarından
İmgeler ve kavramlarla
Ondan mı öyle diyor beyit nezir
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!