Öğrendim sayende Şiiri - Cengiz Karadeniz

Bugün biraz daha yorgunum
Ama alışıyorum sensizliğe.
Sessiz haykırışlarimi
biraz olsun susturabiliyorum
Şimdilerde yakmıyor kalbimi yokluğun.
Bırakıp gittiğin O zamanlarda
Sensiz olamam nefes alamam
Dediğim yıllar da geçti
Gülebiliyorum Artik
bana sensiz de
Yaşayabileceğimi de öğretti Hayat
Dua, ve umut ederken
Gözlerim den akan yaşlarla
Her Geçen gecede
Kaybolup gitti suretin
Adını yazdığım şiirleri
Dilimden düşmeyen gözlerini
susturmayı da başardım
Senden kalan hayallerin
Senden kalan anıların
Koca bir yalan olduğunu
Ne kadar gereksiz olduğunu da.
Öğrendim sayende
Çok şey öğrettin bana,
Kimselere inanmıyorum artık
gözlerin aslında sahte olduğunu
Sevgi sozlerinin yapmacık oldugunu
Öğrendim sayende
Sevdigin kişinin
Öyle gözlerine dalıp,
ellerini tuttuğun zaman
Senin gibi
aşkla bakmadığını da. Anlamak
Ne kadar acıdır bilemezsin
İnsanlar sevince kör olurmuş
Sen gidince anladım
Sevginin fazlası Zarar ziyanmis
hiçbir şey yaşanmamış gibi
her şeyi yok edip,
Beni darmadağın ettiginde
Öğrendim sayende
Ey Sevgili
Şunu hiç unutma!
Bir gün gelir, yıktığın yerden yıkar
Kırdığın yerden kiralarlar seni
Dağ gibi görünen
Başını yasladığın omuzlar
Taşıyamaz seni Düşersin
Kor alevler de
Sende yanarsın
Benim yandığım Gibi..