İki bardak koydum, sabah masaya,
Biri hep boş kaldı, döndü duaya,
Seslendim adını, saksıya, aya,
İşte o sabah ben, seni anladım.
Sadece sen değil, gitmişti benden,
Gülüşüm, sesim de, seninle giden,
Bir ömrün bavulu, kapandı birden,
Neleri yitirdim, sayıp ağladım.
Bir daha sen yoksun, ne gülen yüzün,
Ne kapı ardından, gelen o sözün,
Başkası gelse de, değil o gözün,
Bir daha yaşanmaz, bunu sakladım.
Şimdi her sabahı, iki bardakla,
Biri sıcak durur, biri toprakla,
Gülerim bazen de, yalnız dudakla,
Ömrümü o güne, sıkı bağladım.
Kayıt Tarihi : 17.10.2026 21:37:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!