Dolabın en dibinde, babamın ceketi var,
Yakası hâlâ tütün, hâlâ kolonya kokar,
Cebinde katlanmış not, bilet ve kibrit yarım,
Notta el yazısıyla: Ekmek al, geç kalırım.
Bazen gece kalkarım, giyerim ceketini,
Kolları uzun gelir, ben hep küçüğüm yine,
Aynada bir gece ben, gördüm onun yüzünü,
Aldım ondan kaşımı, aldım onun hüznünü.
Oğlum bana sarıldı, dedi: Baba, kokun var,
Dedenin kokusu o, dedim, bir damla akar,
Bir gün bu ceket ona, kalacak, biliyorum,
Geç kalırım diye not, yazmam, söz veriyorum.
Kayıt Tarihi : 17.10.2026 21:38:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!