Koltuğun ucuna, ilişip durdum,
Ceketim üstümde, çayım elimde,
Bardağı koymaya, yer mi bulurdum?
Soğudu avcumda, kendi evimde.
Takvim hâlâ eski, martta duruyor,
Her çivinin yeri, ezberimdedir,
Aynadaki çarşaf, sessiz soluyor,
Yine de her oda, bana kederdir.
Ayakkabımı hiç, çıkarmadım ben,
Bu ev benim derim, tapusu nerde?
Aynadan örtüyü, kaldırmadım ben,
Ev sahibi belki, o örtülerde.
Kayıt Tarihi : 17.10.2026 20:41:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!