Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
O güzel çilleri
çileyi söken seslerimiz
kaybolup gidiyor
kalabalık caddelerinde şehrin...
kaşarlı simit mi? varmış
parke taşları ıslak
gözyaşları ağaçların
yaprak yaprak
köşe kapmaca bulutlar
iğreti duruşuma ses çıkaran güneş
yine kaybolacak
metronun hızı önünde
duruyor bedenim
korkularımı atıyorum ve,
titrek kalbini dinliyorum
bir tutam çil yüzlünün.
eriyip giden özlemini
birazıcık sevincini
mutlu kalacağı sebebi
çözemedim
beceriksizce geçti zaman
basamaklara takılan duygularım
kaç merdivendi dağıttım
üşüyor güz vurmuş
ankara’da kızımın elleri
ve o güzelim
çileri ….
Mustafa kaya
BEĞENİYLE OKUDUM MUSTAFA BEY KIZ EVLATLARDA BİR BAŞKA OLUYOR YÜREĞİNİZE SAĞLIK BU GÜZEL ŞİİRİNİZ İÇİN KUTLARIM SİZİ GÖNLÜNÜZ ŞEN KALEMİNİZ DAİM OLSUN SAYGILARIMLA +10PUAN
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta