O Ev
Bir evimiz vardı, tek katlı, gösterişsiz ama huzurlu.
Önünden bir dere geçerdi, suyu durmadan konuşurdu taşlarla. Biz bazen susardık, dere anlatırdı içimizden geçenleri.
Bahçesi vardı... Toprağı yorgun değildi henüz. Domates kokardı yazları, biber kokardı, nane kokardı avuçlarımız.
Her şey organikti orada; sebzeler de, gülüşlerimiz de, sevgimiz de...
Seziyorum ki kaçacaksın..
Yalvaramam koşamam
Ama sesini bırak bende
Biliyorum ki kopacaksın
Tutamam saçlarından
Ama kokunu bırak bende
Devamını Oku
Yalvaramam koşamam
Ama sesini bırak bende
Biliyorum ki kopacaksın
Tutamam saçlarından
Ama kokunu bırak bende




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta