Bir deniz kenarında ömrümün en şahane,
Demlerini sürdüğüm o evi unutamam.
Saraylar dizilse de yolumda hane, hane,
Ağladığım, güldüğüm o evi unutamam.
Ne öyle pek sıkıcı, ne de pek fazla şirin,
O evdi doğum yeri böyle birçok şiirin.
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta