Nuri Can Şiirleri - Şair Nuri Can

Mavi gözlerin
derin bir nehirdir her gece
kalbimin üzerinden geçer

Mahkumsam kaderime
bükükse boynum

Yüzümüzü sulara bıraktık
hayallerimizi sıvası dökülmüş duvarlara
sardıkça yangınlar içimizi
yoksul bir yaşamın cenderesinde
yaralarımız üşüdü...
Önce miydi, sonra mıydı,

Nerede bir çocuk görsem üşüyen
bende üşürüm biraz
şakaklarımda titrer yüreğim
güneş olmak isterim o an
ısıtmak için ellerini
körpe bedenlerini

küs çiçeğine

Bir rüzgar olsam ıssızda!
alnım kar, kirpiklerimde çiy
dağlardan dağlara esen poyrazlar gibi
soluğuma dağ çiçekleri.taşısa baharlar

Ne zaman seni düşünsem
bir bahar yeşerir tenimde
bir gelincik ürperir
kelebekler uçar mavilere
pınarlara ceylanlar iner
bir dağ yamacında oturup yolunu gözler bir çocuk

Ne zaman seni özlesem
bir çiçek büker boynunu
bir dal kırılır
bir ağaç yaprak döker
efkarlı bir rüzgar eser
kalbimde başlar üşüme

Bir bahar dalı kırılmış içimde
ince bir sızı gibi akıyor duygular derine
ruhumda bir ağlak adam kalmış yalnızca

Ne güneş gülümsüyor artık sımsıcak
ne bahar kokuyor saçları bahçemin

Sınırsız sevdim gökyüzünü
sevemedim tutsaklığı bi-türlü

güvercinleri
mavi
göklerde

Gece gözlerini kapayınca hüzünler başlıyor
ben gözlerimi kapayınca zifiri karanlıklar
uğultular yağar göklerden, alev-ateş ırmaklar
içini çeker bir çocuk, bir şarkı çıldırır dudaklarda
kapanıp içime yarama taş basarım
kötülük etseler bile pusarım

Kimbilir şimdi nerede hangi diyarda?
kaç ceylan yaralı gezer dağlarda
kaç balık çırpınır şimdi ağlarda
gözyaşları sel misali silen yok

Kimbilir şimdi nerede hangi diyarda?