Nuri Can Şiirleri - Şair Nuri Can

Gece gözlerini kapayınca hüzünler başlıyor
ben gözlerimi kapayınca zifiri karanlıklar
uğultular yağar göklerden, alev-ateş ırmaklar
içini çeker bir çocuk, bir şarkı çıldırır dudaklarda
kapanıp içime yarama taş basarım
kötülük etseler bile pusarım

Kimbilir şimdi nerede hangi diyarda?
kaç ceylan yaralı gezer dağlarda
kaç balık çırpınır şimdi ağlarda
gözyaşları sel misali silen yok

Kimbilir şimdi nerede hangi diyarda?

Ne zaman seni özlesem
bir çiçek büker boynunu
bir dal kırılır
bir ağaç yaprak döker
efkarlı bir rüzgar eser
kalbimde başlar üşüme

İçimdeki papatyalar yolundu
tomucuklar kırıldı
ben kırıldım
en çok da sevdiklerime
ne yana vursam içimde bir şiir ürperir
hangi türküye uzansam bir gurbetçi ağlar

Ay kanaması ince bir hüzün hayat
Bir bahar dalı kırılmış içimde
ince bir sızı gibi akıyor duygular derine
ruhumda bir ağlak adam kalmış yalnızca

Ne güneş gülümsüyor artık sımsıcak

Ben öleceğim gülüm kimse bilmesin

Yüreğin nereye denk düşerse, oraya koy beni gülüm. Oraya götür nereye giderse… Ey gül, ey güller güzeli gül…

Dikenli de olsa da sevda yolları... Kanasa da yüreğin, gözyaşı olup aksa da gözlerinde damla damla hasret… Yalnızda kalsan kalabalıkların ortasında, üşüse de sesin, yüreğinin en sıcak yanına koy beni gülüm...

Ben seni gönlüme koydum, ömrüme yazdım
Dilde nefesim, türküde sesim oldun
Bir nazlı yaprağa ttutundum düşerken
Dalda gülüm şiirde hevesim oldun

Bir akşam vakti, zamanı durdurup
ekleyip yıldızlara yalnızlığımızı
yaralarımızı sarıp
kanayan yüreklerimizle
çekip gitmek vardı buralardan ahhh!
nehirler, şehirler, ölümler geçerek

Bir sevdiği olmalı insanın
kalbi yalnız senin için atmalı
bakışı gül, teni gül
hasreti gül kokmalı.’
rüzgar kokusunu getirmeli
kuşlar sesini

Bir sevgilim olsaydı
boyu uzun serviler gibi narin
yanağı al, dudağı bal
gözleri mavi gök gibi berrak
göksü güvercin gibi ak
saçları gül bahçesi