Nuri Can Şiirleri - Şair Nuri Can

Gurbet çaldı umudumu
Gülmelere hasret kaldım
Uzakta kalmış yurdumu
Görmelere hasret kaldım

Giyemeden allarımı

Bir bahar mevsimi, bir yaz mevsimi
bir sevda mevsimi, bir haz mevsimi
bir çiçek mevsimi, bir naz mevsimi
gel ki kalbim sevinçlere boğulsun

her çiçeğin alında sen gülüver

Seni ben en suçlu halinle sevdim Nirvana
hüznün, çaresizliğin gözlerinden aktığı
yalnızlığın kaldırımlarında
çağların uygarlıkların getirip bıraktığı
ağlayıp dururken bir çift güvercin…

aşk şiirdir aşk sözdür
aşk ateştir aşk közdür
aşk manadır aşk özdür
hayallere sığmayacak kadar

aşk bahardır aşk güzdür

Gözleri şebnem tomurcuk nazlı bir gonca gülün
her sabah Yanağından bir damla dökülürmüş.
hasreti yangın hercai sevdalı bir bülbülün
her gece kırık bir dalda boynu bükülürmüş

Aşk, aşkı dert, derdi aşk sanmakmış aşk

sen benim aşkımsın
dünyaya bakışım
gönlümde gülüzar
gözümde yaşımsın

sen benim sultanım

Sen gülerken,
ay kokuyor gamzelerin
bir mehtap gibi süzülürken üstüme gözlerin…
ben oturup şiirler dokuyorum gül dudaklarına…

gül gülüşün ki, tüm acılarıma iyi gelecek kadar güzel...

Sermayesi GÜL Olanın
gönlü bülbül olur

Ben gül vurgunu
tek sermayem güldür benim
her gül mevsimi

Uzun saçlı ateşlerde yandı hayallerim
hangi dala tutunsam yapraklar üşüyor
sonbahara düşüyor gölgem
devrilmiş ağaçlar gibi duruyor boynum ey hayat
tutunduğum dallar kırık
çıktığım yollar tutulmuş

Rüzgar olsam saçlarını savursam
çiçek olup açsam bahçende,
her bahar koklasan.

kelebek olup uçsam üstünde
sonra başına konsam