Nuran Karaca Şiirleri - Şair Nuran Karaca

Sen istedin,
Karanliktan siyrilmamayi
Adim atislarin
Aydinliga karsi sessiz ve,
Sözde, temkinliydi.

Gitsende;
Yine döneceksin
Bana mutlaka.
Iste,
"O "niyetle
Giderken kilitlemissin

Ask, cikti nihayet ,
Uzun bir dinlenmenin
Ardindan
Bu defa
Ilk ve,son seferine.

Seninle cikmistim,
Bu mechul yola.
Simdi sensin yine,
Beni
"O "mechul yolda
Yalnizliga terkeden.

Döndürüpte dile getirdigimiz sözler hep ayni
Cünkü, sevginin degismedi anlami..


11:16 10.02.2014

Izi silinmis bahcelerde de;
Benzersiz güller acarmis
Büyüdükce dallari
Dikenleride
Kendi goncalarina batarmis.

Farkinda, degildin.
Kapilipta öfkene,
Onun cani diye yaktigin,
Aslinda kendi canindi.
Bunu,
Yanginindandami anlayamadin? ...

Belki de bayramların en tatlı heyecanı;
Gelmelerinden umut kesmek üzere olduklarımızın
Aniden kapımızı çalmaları umududur..

Bir daha sana,
Canim demeyecegim asla!
Cünkü,
Her canim deyisimde
Yaklasip acimasizca
Büyük gayretle

Öyle ince ince;
Hesabi yapilmaz askin:

"Gönül borcun olmasa ona "
Bir yürek alacakli telasiyla
Vurmazdi kapina.!