Nuran Karaca Şiirleri - Şair Nuran Karaca

Yılların yükü ağır,
zayıf omuzlarımda...
Ne bir el uzatan var
Ne de acıyan olur...
Yakılacak ne anılar birikmiş
bir kenarda;

Dur sana senin dilinle konuşayım! ...
Ben dolu bulutlardan,
Asla yağmur beklemiyorum...
Her ne kadar bir ağacın gölgesinde,
Dinlenmemi öğütlesen de!
Belki sarı sıcakta yanıyorum,

Bir çığlık yüreğime indi ineli,
düşlerim dikenli tellerle çevrili.
durgunluk, tatsızlık, ayrı ayrı sebebi,
bazen bir dostla uzaklaşmak ansızın,
bazen de,hafif bir gribe yakanlanmak
iştahsızlık var gibi.

Cok mesafe kat ettik yüregimle.
Sana ulasan bütün yollari,
Birer birer engelledik.

Inkar edilemez hakkin vardi
Seninde bunda.

Bakma iyiyim dediğime,
bölük bölüğüm
çeşit çeşit niyetleri ayıklarken:
hem de; yalnızken.

güz yapraklarının süslediği

Sancılı eylül’ün alaca küflü yaprakları gözyaşlarını damlatırken avuçlarına ,
sızlanır yüreğin dalar gidersin avuçlarından uçup gidenlere...
kalmak isteyenin kalmıştır
gönül hanende

Bazen düşünüyorum da;
düşüncelerimin neresindeyim!
kırın da, ovasın da neşeyle dolaşırken
nasıl oluyorsa birden;
bir uçurum kenarında buluyorum kendimi.
Ve görünmez bir el

Aslında ;
inandıklarımız degildir
bizi hayal kırıklıgı yaşatan :
sandıklarımızdır.

Susmaz Şiirler

Yok ki farkı hayatın;
karışık bir salatadan:
ekşisi içinde akseder yüzlere
tatlısının lezzeti kalır damakta;
ama bir süre...
Tükenirken ömürler;

Canima canin degse ,
Elimden kayip giden yillarim
Uslu,uslu,
Yeniden toparlanir dizilir önüme.
Gözüme, gözün degse,
Kalbimde ilim irfan gözü acilir