Nuran Karaca Şiirleri - Şair Nuran Karaca

Bir han misalidir gönül,
Ama hep zincirlidir kapisi
Her calana yürek acmaz
Tanimadan ayak seslerinden aski!

Bas kösede;

Bazan temmuzun sicaginda
Kalmis gibi ona susarsin
Ama sadece susarsin..

Bu gece, hersey iyiye gidiyor gibiydi:
Icimde, anlamini bilemedigim
Acayip bir heyecan vardi.

Acaba? artik acilara,
Dayanikliligimmi artiyordu?

Neden göze alamazki dil
Artik konusmayi!
Kesilir böylesine takati
Gitgide kötülesir,
Sözcüklerin dermani.

Hangi bahar?
Bize en güzel ciceklerinin actigina
Ikna edebilirki
Beklenilenin gelmedigi senelerinde.

Beklemeyi becerebiliyorsak,

Cözemedigim sorular var sende!
Kah,pilini pirtini topluyorsun
Gözün yola bakiyor.

Kah; onlari döküp ortaliga
Kararsiz bir sekilde

Ögrendimki,
Caresizligine en büyük care sabirmis:

Sabirla, her yara kabuk bagliyor,
Kalbin
Umut kokularini derinden aliyormus.

Kacip siginacak,
Ortaya yayilmis dertlerini
Orada derleyip toplayacak
Saglam bir yer
Ve,güvenilir bir el aradiginda
Kendinden baska

Senden utaniyorum!
Her yeni güne baslayisimda
Ne kadar zormus biliyormusun?
Yüzüne günahsiz gibi bakmak

Sucummu nedir?

Hüzünlü gözlerin;
Yine hüzünlü:
Sanki,
Yeni caglamista durulmus gibi.

Sen saklasanda,