Karanlığa yolculuk,yok bu girdaptan çıkış.
Yetmez anlamak için,durup bir kere bakış.
Ağlamak kafi değil,pişmanlık fayda vermez.
Tüm gücünü toplasan,almaya elin ermez.
Oturup kendim yalnız,düşüncemle baş başa.
Anladım ki sonunda,baltayı vurdum taşa.
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Cepheler değişiyor,ayrılığın zamanı.
Kader hükmünü koymuş,belli ki yok amanı.
Mazeretler geçersiz,artık son duraktasın.
Değişik bir âlemin,eşiğinde noktasın.
tebrikler üstad her şiirinde ayrı bir tasavvuf ezgisi seziyorum öğüt varı içten yazılmış duygular.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta