Nisansi Keyfekeder Şiiri - Seyfi Karaca

Sevildiğini bilmek de
Sevmek kadar eşsiz benzersiz aşktır ve kutsaldır
Kırlangıç günü
Süzülüp savrularak bulutları aralayan gökyüzünden
Eser yağar belki diye nisansı
Ellerim yüzümde dolaşıyor
Dokunaklı sancılı bir şarkı gibi
Gözlerimden yağanlarla bulutlara karışarak
Uzak bir serçe çırpınıyor sanki
Öyle yabancı duruyor ufuk çizgisi
Evlerin sokakların arasında salıncağı kurulu ıssızlığın yan tarafından eğilip bükülen
Yarına gün sayarak yollar giden gelen yıllara kayboluyor
Arasından kezzap kızılı renginde su sızıyor camdan cama bakışların
Buruşmuş kırışmış eski bir yazı gibi buruk lehçelerde sarıldığı küskünlük ilmeklerine dolanıyor
Avlusu sürgülü hayatın çile çerçilerini eğirip dokuyor dünya dönen çıktık
Ağaçlar sallanıyor sersefil
Zaman sarkacında kent avarasına serseri
Arastalar çeşmeler sersebil
Bugün de böyle geçti civarını sinesine sılasına tuz bağlayan yaradan gel gör ki..
Vokalist
Solist
Viyola viyolonsel azıcık fa darbuka ve birazcık da keyfe kedere salınıp süzülen kadın..
Kıyıda köşede çağla vakti çiçekleriyle kuluçkadaymış yuvasını yapan nehirler kasabalar
Dağlar
Zeytinlikler ve portakal bahçeleri
Her yer
Kumru kumruya bahar

Nisan/26