Nihat Malkoç Şiirleri - Şair Nihat Malkoç

Deli gönül sussan artık! ...
Söyleyecek ne kaldı ki? ...
Yol tükendi, sona vardık
Söyleyecek ne kaldı ki? ...

Artık mavi değil gökler

Verenleri göremedik
Eşim dostum alan oldu

Kimse yükü paylaşmadı
Yük sırtımda kalan oldu

Ne mutlu, balkona çıkabiliyorum ne mutlu!
Rüzgâr bir anne şefkatiyle okşuyor saçlarımı
Karşımda bir orman denizi, alabildiğine duman
Martılar üstümden geçiyor şarkılar söyleyerek!

Ne mutlu konuşabiliyorum, ne mutlu!

“Aziziye Aziziye çöktü duman çöl yazıya
Ben de gurban olayım beşikte yatan guzuya”(Halk Türküsü)

93 kâbusunda Moskof sarmıştı yurdu,
Yürek yakan haberi minareler duyurdu

Acının bin türlüsü var
Nerden bilsin yaşamayan?
Anlatsan da anlamaz yâr
Nerden bilsin yaşamayan?

Gece uzar, sabah olmaz

O gün gelip çattığında,
Ne varsa yarım kalacak!
Birden şafak attığında,
Ne varsa yarım kalacak!

Gerçekleşmeyecek düşün,

Mart ayı gelince toprak uyanır
Baharı müjdeler Nevruz Bayramı
Yağmur yağdığında yaprak uyanır
Baharı müjdeler Nevruz Bayramı

Bahar geldiğinde coşar gönüller

Ömründen bir sene gitmiş
Neyi kutluyorsun kardeş?
Bitmez sandıkların bitmiş
Neyi kutluyorsun kardeş?

Gazze orda kan ağlarken...

Çok düşündüm, bilemedim
Neyimsin, neyim değilsin?
Yokluğunda gülemedim
Neyimsin, neyim değilsin?

Anadan, babadan, eşten

İnsanlık yoğun bakımda
Neyin bayramı bu dostlar?
Gençlik çılgın bir akımda
Neyin bayramı bu dostlar?

Ümmet karakış yaşarken,