İki koltuğumun arasından
Sende bak istersen
Neden bu kadar kalabalık
Yaşadığımız bu dünya.
Bağ bozumu mevsimi yakındı
'Sis' li, hafif bir sabahın seherinde
Dağlardan esen rüzgarla gelmiştin
Bana.
Elimi ilk tuttuğunda
Hele dur ! dinleyin çocuklar
Başınızı alıp nereye gidiyorsunuz ?
Geriye dönüp hiç baktınız mı
Atalarımızın kültür, mirası
Karşılıksız bir sevgi
Mühür değil miydi ?
Kalem olduk
Kitaplarımızı aldılar elimizden
Şair olduk
Sessizliğe büründük.
Geçersem bir gün sevda sokağından
Kapatma perdeni gülümse bana.
Gidiyorsam mahşer,i huzura.
Kar fırtına bahane peygamber gülüne.
Koşarsan arkamdan hüzünle bakarsın.
Toplasan bölsen !
Siyah beyaz bir çerçeve resim
Sana bana hiç sormadan
Sessizce doluşmuştun içime.
Biliyorum Ki !
Adamlığın mayasında da, vardır
Çaresizliğe boyun bükmek.
Anadan üryan
Cadde sokak, sürünmek.
Cahildim koptum dünyadan
Düşe kalka benzim soldu
Dost arkadaş, can yoldaşı
Kaldı desem, yalan olur
Kader bize hiç gülmedi
Mahşerin Kapısı
Sığamadım bir türlü kendi, seleme
Her ne tarafa döndüysem
Yüreğimde pazar çığırtkanlığı, sancısı
Sağ yanıma uzansam
Anamın o kınalı elleriyle,
Her sabah başımı okşayıp
Arkamdan döktüğü sular
Okuduğu duaların
Sevabı kurumadan
Gel gitme benden..




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!