Geçersem bir gün sevda sokağından
Kapatma perdeni gülümse bana.
Gidiyorsam mahşer,i huzura.
Kar fırtına bahane peygamber gülüne.
Koşarsan arkamdan hüzünle bakarsın.
Toplasan bölsen !
Siyah beyaz bir çerçeve resim
Sana bana hiç sormadan
Sessizce doluşmuştun içime.
Biliyorum Ki !
Adamlığın mayasında da, vardır
Çaresizliğe boyun bükmek.
Anadan üryan
Cadde sokak, sürünmek.
Cahildim koptum dünyadan
Düşe kalka benzim solmuş
Dost arkadaş, can yoldaşı
Kaldı desem, yalan olur
Mahşerin Kapısı
Sığamadım bir türlü kendi, seleme
Her ne tarafa döndüysem
Yüreğimde pazar çığırtkanlığı, sancısı
Sağ yanıma uzansam
Anamın o kınalı elleriyle,
Her sabah başımı okşayıp
Arkamdan döktüğü sular
Okuduğu duaların
Sevabı kurumadan
Gel gitme benden..
Bu sabah yine erken uyanmıştım
Geçiyordum
Sokağın ortasından, sana doğru.
Şöyle,
Kafamı kaldırıp baktım pencerene, perdene.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!