Kidlin Şiiri - Candar İsmail İloğlu

Kidlin,
ilk kalem tuttuğum günü unuttum.

Kidlin,
senelerdir ararım çözüm.

Kidlin,
seni bulmak için yitirdim kendimi.

Kidlin,
cadılar ve çirkinler hükmeder dünyaya.

Nefes almak için bu çelik zincirler,
görmemek için bu mil çekilmiş gözler,
sesini bastırması için bu lir notaları,
anmamak için bu meddahlar dilsizler.

Kalbin canavar, o yüzden göğsün kafes;
ruhum ateş, gözlerim kan, arzu, dehşet.
Mamafih, bizde karanlıkta boğulur emek.
Madem çınar olmaz filiz, ne diye budarsın?

Senin yüzünden acı çekiyorum.
Bıraksan, kendi zehrimle öleceğim.
Aldığın nefeste buluyorum şifa.
Sisifos'un döngüsü: ölüp diriliyorum.

Devran döner, güller solar.
Ot tese, ağız köymes deyyu.
Eyyamlı, kifayetsiz kelam.
Kuru köke bile sahip çıkarım ben.

Ömür kalır mı,
eyyam gönül?
Parlamaz bu taş,
ehram gönül.

Kastın mı var,
meram gönül?
Can alınır mı, verilir mi,
kallavi gönül?

Sararır mı, solar mı yokuş çiçeği?
Ayak altı mı, bas üstü mü dizeyi?
Kara tarumar kadavra sineği.
Çıkmaz sesim, bilmez neye sitemim.

Adım erir ağzında, kemiğim kalır.
Cihan geçer, hüzün geçer, adın kalır.
Vicdan ne demez, gönül ne yemez?
Kahır gönül, kahır deli gönül.

Beyaz kumaş ardında kara beden,
kül gözaltlarımın ardında zift.
Sen güzel sözler beşir edersin,
ben hayal eder, peşine düşerim.

İki arp teli arası köprüler gündüzümü, gecemi.
Orası ne kadar sığ olursa, burası hep diri kalır.
Ve eğer ölemiyorsam hâlen,
kinim tetikler âb-ı hayatı.