devletin yittiği sınır köyündeyim, tırtılın kozasından dut yaprağına
yarası kaşınıyor çocuğun taşladığı ıssızlık karşısında
yeraltında devrimdir -kollar zamanını yerüstüne çıkmanın-
kendi ne olduğumu bulmanın geometrisi
ve öyle hiç bilmediğim bir dilin içime inşasının gürültüsü, çank! tonk!
okul sıralarında kurulur iskelesi zorlama metamorfozun
ellerim örtüşemiyor, yenişemiyor zamanla: yıpranmışlık yükseldikte
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta