Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Dünyayı kirleten onca insanlara ne denebilir ki!...
Oysa dünya sevgi üzerine kurulsa ne iyi olurdu. Ama gerçek her şeyin karşıtıyla birlikte varolduğudur. Sevgi ne kadar gerçekse, nefrette o kadar gerçek. Her ikisini yaratan koşullardır.
Sevgilerimle.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta