Çocuk gülüşünün masum sevdasına,
Yüzde tebessüm açtıran dostun nidasına,
Gönlü ferahlatan huzur sefasına,
Nefes nefese koşulur!
Gönlü saran güven kucağına,
Yürekten tüten samimiyet ocağına,
Sıcak muhabbet bağına,
Nefes nefese koşulur!
Hasretle beklenen vuslat eşiğine,
Şefkatle sarılan ana beşiğine,
Çocukluk kokan baba ocağına,
Nefes nefese koşulur!
Sibel Orhan
Kayıt Tarihi : 12.09.2026 23:02:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
NEFES NEFESE KOŞULUR


Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!