Nice saltanat kurulmuş bir nefes uğruna,
nice nefesler kesilmiş hayatın ortasında.
Tahtlar yükselmiş göklere,
adları dünyaya sığmaz sanılmış.
Hani şimdi o en güçlü nefesler nerede?
Dağları aşan sesler,
önünde ordular yürüyen hevesler nerede?
Dünyalara sığmayan hırslarıyla
göğü bile dar bulanlar,
şimdi iki metre kare toprağın sessizliğinde.
Ne altın konuşur orada,
ne unvan, ne de kalabalıklar.
Bir avuç hatıra kalır geriye,
bir de ardında bıraktığın insanlık.
Nice saltanat kurulmuş bir nefes uğruna,
sonunda anlaşılmış ki;
nefes de emanetmiş,
taht da, taç da, dünya da...
Kayıt Tarihi : 19.11.2026 21:47:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!