Kültür Sanat Edebiyat Şiir

  • anka kuşu26.10.2005 - 17:13

    GENCECİK SEVDALARIM VARDI

    Ellerim cebimde, yürüyordum, ağır ağır…
    Peşimde gölgem…
    Dudaklarımda bir ıslık;
    Korkularıma inat…
    Zifiri karanlığında ömrümün
    Karşıma çıkan ihtiyar,
    Umudummuş meğer…
    Heyhat..!
    Oysa, ben, daha ondördümdeydim…
    Ondört asır geçse de,
    Ondördümde...
    Ürktüğümde sığındığım çocukluğum,
    Terk etmemişti henüz beni…
    Gencecik sevdalarım vardı;
    El değmemiş,
    Bakir…
    Kaf Dağı’na yuva yapan Anka Kuşum
    Küllerinden yaratılalı kaç gün geçmişti ki..?
    Gözlerime uçurum uçurum bakan umudum,
    Bir ömrü nerede tüketmişti?
    Anlamıştım:
    Yakındır dediğim şafak,
    Bana çok uzaktı
    Ve ben, gecikmiştim, mutluluğa…
    Artık bir meçhuleydi gidişim…
    Attığım her adım, bir boşluk
    Ve her boşlukta yüzlerce ben…
    Madem, tellere takılmıştı uçurtmam,
    Madem, ağlatılmıştı yüreğimdeki bebek;
    Umurumda değildi artık hayat…! ! !

    ANKA