Kanayan yaraya melhem olmazsan
Çekilen çileye derman olmazsan
Dert yüklü hayatı bana yüklersen
Ne olur bırak git çık hayatımdan
Senden sonra hayatım döndü kabusa
Tanrıya haykırmak geliyor insanın,
Sevgi ve merhametten yoksun bu dünyada.
Acıyı, kederi ve zulüm kokan bu karanlık şehri
Unutmak ister insan bazen.
Elma kokusu karışır anamın terine,
“Bu Gece Tamara
Bu gece…
Bütün şehir, adını bir sır gibi taşımalı dudaklarında, Tamara.
Her nefes seni hatırlatmalı,
her sessizlik seni çağırmalı,
her gölge sensizliğin yarasını taşımalı.
İhaneti ne, senin zulmüne
Yalan sevgine daha inanmam
İhtiyacım yok boş sözlerine
Acım son bolsun sık bu kafama
Daha inanmam boş laflarına
Lî mîn dayê ağ lî mîn dayê
Bûm penaber ser dînyayê
Dîl xweşi qet ne ket dîlem
Bû me hêsir nava dinyayê
Li rê de geriya min, rastî qizek dîtim, çavên wê ronahî bûn,
Li ser xwe fistanek sor bû,
Dîtina wê xweşik û tarî bû.
Dîtina wê ew dem ji min re kişand,
Dilim bişûnd, gotim: bavê min di vê re winda bû.
Dağın tepesi, kar ve yağmurla
Gözlerim sisli, yalnızlık sarıyor beni
Kalbim buz kesmiş, titrek ve sancılı
Sipan, şehitlerin sessiz anıtı burada
Nakarat:
Bir gün döner mi dinsiz, imansız
Son verir mi bunca acıya
Eskisi gibi koklar mı, öper mi
Sarılır mı bu sevdaya
Aha ha ha, aha ha ha
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!