“Gecenin Kalbinde”
1. Kıta
Gecenin kalbinde doğmuş gibisin,
Kaşların çizmiş kaderi sessiz.
Kalbim sürgünde senden sonra
Mefta olmuş duygularım seni düşünmekten
Bilmem bu kaçıncı bekleyişim
Günüm,
Yada kaçıncı gecem
Nasıl bir devrandır bu,
Çektirir çileyi.
Yok eder benliği, savurur yüreği.
Hayat savaşında
Hep yenik mi düşmeli?
Yaratan sen değil misin,
Gönlüme doğdun, ışık oldun geceme
Kalbimde açtın, solmaz bir çiçek gibi
Zalim zaman yaktı, kül eyledi canımı
Haydi gel kon artık bu yüreğime
Her nefesim fısıldar adını gizlice
Gelme üzerime bu gece.
İmtihandayım kendimle,
ihanet kokan bu şehirde.
Gökyüzünde esen kadim bir rüzgâr
yalnızlığı fısıldar kulağıma.
Umudu, yaşam kavgasının ortasında
Yel essin, kokun gelsin
Dağ taş seni bilsin
Bu gönül senden vazgeçmez
Bunu sen de bilmelisin
Varın deyin o zalıma
Bir deli rüzgar , savurur götürür beni
Senden , kalbin den çok uzaklara
Eser seher vakti benim sol yanıma
Kara bulut misali çöker yüreğime
Deli poyraz sürükler , yok eder bedenimi
Destê min bigre, em herin Zêrî,
Govendê bigrin li nav derî.
Dilê min bi te tije ye,
Tu nebî, ev jiyan çi ye?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!