Nedim Çekin Şiirleri - Şair Nedim Çekin

Ben seni düşlerken
Leyla’yı, Güven’i,
Nasır Yağız’ı,
Selma Irmak’ı,
Sabahat Tuncel’in “Bir Mevsim Direnişi” aklıma gelir…

Tu hîzkirina dilê min î,
Ronahiyê li ber çavê min î.
Wek gulê sor a biharê yî,
Bêhna te ez di canê xwe de dikşînim.

Berfîn, Berfîn

(Nakarat)

Bu hayat anlamsız gelir birader
Zihin yetmez, akıl ermez böyle hayata
Çile ve dertler yüklenir sonra sırtına

Bi sevdaya, düştü gönlüm
Kefen oldu bu canıma
Unutulmuş bir maziyken
Biliyormusun biliyormusun

Bir kuş konmuş pencereme
Öteceğini biliyorum
Bahar gelmez yüreğime
Düşen güzü biliyorum
Düşen güzü biliyorum

Seni ne çok sevdiğimi
Senin için yandığımı
Sana nasıl taptığımı
Kimseler bilmesin ne olur

Bilmezsin ;

Seni sevdim diye Diyarbakır bana küsmüş,
Kalbine giden yollar barikatlarla örülmüş.
Şehir yüz çevirmiş, bahtım mühürlenmiş,
Yine de bırakmam…
Bırakmam seni.

Bir sevdiği olmalı insanın;
Hüzünden arınmış,
Kana bulanmamış,
Çile ve kederden uzak.

Bir sevdiği olmalı insanın;

Hüseyin şehit oldu
Kerbela kanla doldu
Gül kokulu cemali
Bir anda kızıla döndü

Nakarat:

Sayılı gün elbet tükenir
Hasret bir gün diz çöker
Acıyla geçen aylar, yıllar
Ardı sıra susar anam

Biter anam, biter mapus