Nedim Çekin Şiirleri - Şair Nedim Çekin

Sarıl artık bu kavgaya
Aş için
Ekmek için
İş için
Bahar'ı bekleyen yarınlar için

Koca bir şehir bu şehir
Ama artık tutsak
Göğsüne çökmüş siyah bir gök
Ölüm, pusuda bekleyen bir kuyu

Her yanı mahşer

Gecenin ayazı, cellat peşimde
Zagros dağlarının en dik yanında
Üç kurşun yarası var bu bedenimde
Pusuya düştüm ki, hiç sorma anne

[Nakarat]

Kanayan yaraya melhem olmazsan
Çekilen çileye derman olmazsan
Dert yüklü hayatı bana yüklersen
Ne olur bırak git çık hayatımdan

Senden sonra hayatım döndü kabusa

Tanrıya haykırmak geliyor insanın,
Sevgi ve merhametten yoksun bu dünyada.
Acıyı, kederi ve zulüm kokan bu karanlık şehri
Unutmak ister insan bazen.

Elma kokusu karışır anamın terine,

[Kıta 1]

Cama çıkmış, çok da güzel
Avra tavra bir havalar
Çok sevimli, çok neşeli
Gülümsüyor, vay kankalar

Ahkamı kesercesine
Raconu koyarcasına
Canımı sıkarcasına
Neden beni böyle test ediyorsun

İhaneti ne, senin zulmüne
Yalan sevgine daha inanmam
İhtiyacım yok boş sözlerine
Acım son bolsun sık bu kafama

Daha inanmam boş laflarına

Lî mîn dayê ağ lî mîn dayê
Bûm penaber ser dînyayê
Dîl xweşi qet ne ket dîlem
Bû me hêsir nava dinyayê

Nitro yavaş çalar

Sibe zû…!
Çiyayê dayikê min li esmanê xwe girt!

(Verse 1)