Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

biz çaya
yüreğimizden katarız
o yüzden
esaslı
ve içilesi olması

gitmem gerektiği halde
içimden bir ses
kal diyor
çaresiz dinliyorum
gururumun çiğneme
yüreğimin incinmesi pahasına

çiçeklerin açması
doğanın uyanması
güneşin ısıtması için
illa da
baharı beklemek mi gerek
mesele her mevsim

sen
gelmeyeceğini bildiğin birini
bekledin mi hiç
yıllar boyu
seni sevmeyeni
sayıkladın mı

hiç betin benzin attı mı
uğuldadı mı kulakların
altına işedin mi korkudan
yıkık duvarlar arasında
yattın mı hiç
tek başına sabahladın mı

mal,mülk
şöhret
makam
paranın sarhoşluğu
hiç kalır
birkaç kere

veryansın edersin
fırsatın bulduğunda
köprüleri atarsın
koşullar olgunlaştığında
ve gemileri yakarsın
bir hiç uğruna

içim almıyor
yaşanan iğrençlikleri
midem bulanıyor
kusasım geliyor
ortalık
dedikodudan

mutluluğu ararken
hayallerimizle karşılaştık
tesadüfen
kaybettiğimiz yerin hemen
yakınında
ayak üstü

ben, seni
başımda
sevda yellerinin
en sert estiği
güze gebe
bağbozumunda sevdim