Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

kalmadı
o uygarlıklar
eski sevdalar
duyarlılıklar
incelikler
jestler

bu dünyanın
adaleti varsa
çocuklardan başlamalı
dağıtılmaya
ve yoksullardan
işe

dilimizin ucuna geldi
yutkunduk
söyleyecek olduk
sustuk
boğazın dokuz boğum olduğu öğretildi
cehennemin dibine kadar yolun var

kaç kış üst üste
dondu umudumuz
yakıcı sorunlarla
kaç sefer
buz tuttu yüreğimiz
bu yıl da dışarıda

zulmü
kim ve neden başlattı
kim nemalanıyor kaostan
muktedirliğin aracı nedir
neye hizmet eder
umutları kimin öldürdüğünü

bu aralar
sevdalar
sıradan
ve günlük işler düzeyinde
uzamıyor
kısalmıyor

bildim bileli
halel getirmedim
ben bu sevdaya
ve yaşam alanlarımıza
hiç aldatmadım kendimi

böyle kepaze hayatın
neyini seveyim
neyine güveneyim
imreneyim
her gün bir başka rezalet
neyleyim bilemem

zincirden boşalmışçasına
hür
içerden çıkmışçasına
özgür
sesimiz kısılıncaya kadar
gür

Nevin’im
canım
sol yanım
her anım
kılcalımdaki kanım
acılara