Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

ayni kan grubumdan
kaybımı karşılayan
naklimdin sevgili
ve suni solunumunla
yaşama bağlayan

kor ateşlerde
dibimize tuttuk
yandık
kül olduk
ve bir başımıza
unutulduk

yüreğime kırağı
gönlüme
yılın ilk karı düştü
sensizlik
soğuk
çok soğuk

seni sevmek suçsa
o suçu
seve seve
üstüme alıyorum
ve razıyım cezasına

sevmek
ilaçların en etkilisi
üç öğün mutlak alınmalı
hayata anlam katmalı
ve yayılmalı dalga dalga
tüm dünyaya

oysa zincirden boşalırcasına
sevmiştim seni
hayalinle
dünyayı dolaşırcasına
sağanaktan
sırılsıklam olmacasına

köpük gibi
uçar gider elinden
ve kaybedince
koşarsın peşinden
bir daha yakalayamazsın
kayar

kırlangıcın gagası
özgürlüğün prangası
koğuş kapısının gacırtısı
güvertenin doğrultusu
dağın dumanlı zirvesi
bebeğin beşiğinde

dilimi yuttum
lal oldum
sağırım
önünü göremez gözüm
dünyadan habersiz
gayrı

tüh be dedirtecek
oturduğumuz yerden fırlatacak
şapkayı yere vuracak
elleri havaya kaldırıp
zıplatacak
dünyayı yerinden oynatacak