Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

dilimi yuttum
lal oldum
sağırım
önünü göremez gözüm
dünyadan habersiz
gayrı

tüh be dedirtecek
oturduğumuz yerden fırlatacak
şapkayı yere vuracak
elleri havaya kaldırıp
zıplatacak
dünyayı yerinden oynatacak

küllerinden yeniden doğmak
derdine deva
yangınına su olmak
yön vermek yaşama
ve sürdürebilmek kaygısızca

bir başlamaya görsün
peş peşe gelir dertler
ard arda sıkıntılar
bir sen gelmiyorsun
sevgili
beni yarım bırakan

ey yeni gün
ilkesizliğinle
sefa getirmedin insanlığa
tuttuğunu aldın
götürdün
ölçütsüz

iyileşmeyen yaralarım
sevdadandır
diğerleri nasıl olsa
kendiliğinden kabuklanır

Ocak 2016

en çok da
eften püften
içi boş
gösteriş meraklısı
hayat törpüsü
sığ

zehir zemberek
bir sevdadır bu
dışı seni
içi beni yakan
ne senin beni
ne de benim seni

görmesem silüetini
duymasam sesini
bir selamın bile yeter sevgili
öncelikli görev sayarım
başım gözüm üstüne
olmuş bil isteğini

kaç kişilik sevdim
bilemezsin
senin yerine
kendi yerime
sevgi fakirlerinin
sevmeyi bilmeyenlerin yerine