düşünceler
parmaklıklar arkasında
satır arasında
zulmün kıskacında
baskı altında
bilim
hekim olmak da
insan kalmak da zorlaştı
nüfusunun yarısından fazlası
yoksulluk sınırının
milyonlarcası
açlık sınırının altında olan
bugün de
akşam oldu
baş başa kaldık kendimle
karanlığı
kullanılmış peçete gibi
buruşturan ellerimle
bakma öyle acınası
aç ve açıktaysam
yoksulluğumdan
gözüm tok
yüreğim pektir oysa
kızgın güneşte
kırağı olup
düştün başıma
su olup indin kaşıma
ne yüzüme baktın
ne göz yaşıma
tahliyeler başladı
bütün ülke ayakta
deliler gibi seviniliyor
çığlıklar atılarak
“hak yerini buldu” diye
önce kaybettirip
eskiden
kurtuluş günleri vardı şehirlerin
kutlanırdı coşkuyla
şimdilerde
katlediliş günlerine bıraktı yerini
üzüntüye
yer altında
Ankara’da
ya da Dağlıca’da
ülkenin dört bir yanında
yiten canlar
son bulan yaşamlar
benim ülkemde
yazar çizerin
sanatçının aydının
gazetecinin
konu aramasına gerek yok
malzeme o kadar çok ki




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!