çarpma kapıyı
beş parmağın izi gibi
vurma yüzüme hatamı
biliyorum
yapılması gerekeni
ağırlığı zaten ezer beni
bilmelisin ki
prangalar
tek kişilik hücre
ve işkence
bir tek seni
arasalar da bulamayacakları
tahta masa üstünde
örtüye falan gerek yok
bir kibrit kutusu kadar peynir
bir deniz manzarası
ve bir dilim de kavun yeter
su bile olmasa olur
yaşamın araladığı
yaşam alanında
korku dolu
tedirgin bakışlarla
aralıktan bakanlar
Aralık soğuğunda
telafisi mümkün olmayan
ölümler
kayıplar
ve kaybedilen sağlıktır
geriye dönüşü olmayan
insanı çaresiz bırakan
ağır metallerin arasında
sağlığını hiçe sayan
ve emeğini satan
matbaa işçilerinin dizgilerini yaptığı
“yazıyo, yazıyooo” diye bağırıp
ekmek parasına koşan çocukların
kimi amaca ulaşmada
basamak yapar
kimi inerken
kimi çıkar ağır ağır
kimi kırk katır mı
kırk satır mı korkusuyla
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!