Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

yaşamıma sebep
oksijen çadırım
yüreğimin
devr-i daim pompası
damarımda hissettiğim
canımsın

altı yüz yıl
padişahın kulu olarak yaşayan
efendisinin karşısında
el pençe divan duran
zevki için harem kuran
iktidar hırsı için

aydınlığa en yakın
gecenin zifiri karanlığında
apaydınlık günlerin
filizleri atıldı
toplumsal duyarlılık ayaklanıp
geleceğin ay ışıltısı

sanma ki
haksızlıklar
ve zulüm kar kalır
yapanın yanına
ya da
artı yazar hanesine

hem sevilir hem dövülürse kadın
mesele sırtından sopayı
karnından sıpayı eksik etmemekse
en az üç çocuk diye tutturmaksa
dört kadına müsaade varsa
hamilelerin veya kadının

aldanma sakın
soğuktur zirve
karlıdır
sislidir
ve dumanlı
cümlesi oraya bakar

“hastayım” dedi sana
ben de “sana” dedim
dikkat et
bulaştırmayalım dedik
ona buna
o zamandan başlayan

ortalık toz duman
konuşsan duyulmuyor
sussan anlaşılmıyor
bağırsan faydası olmuyor
göz gözü görmüyor
herkes acısını içine atıyor

satıp, savma
devretme
özelleştirme
peşkeş çekme
zengin etme ile karakterize
sağlıkta yıkım programıyla

bak
ellerin titriyor
inan sevgili
yüreğinin bana çarptığının
ilk belirtisi bu