Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

hava mis gibi
ateş ve köz
iki siz
iki de biz
odun ateşinde
kapkara demlikte demlenmiş

asgari ücretlinin
sofrasının demirbaşı
bir simit bir çaydır
peynir de varsa
emekli ikramiyesi

soğuklarda gitme
üşürüm
donakalırım
rüzgarda da gitme
savrulurum
hatta yok olurum

küller içindeydim
rüzgar oldun
yeniden ateşimi yaktın
bir daha sönmez bu ateş

Temmuz 2014

bir atımlık baruttun
atmaya kıyamadığım
o yüzdendir
tutuşmuşluğum
ve yangınlığım

dostluktur temelimiz
sevda kültüründen geliriz
bin bir katlıdır aşk kulelerimiz
sevgi üzerine inşa ederiz
dünya kardeşliğidir emelimiz

ilk kez uçağa binmek
araç kullanmak
eski resimlerde
kendini aramak
günü rengarenk boyamak
sevgilinin elini tutmak

beni
hasret kokulu havalar
boğuyor
hava alamadan
algılayamadan
soluyamamak seni

yaratmayan
her günü birbirinin ayni
rutine boğulmuş
dinamiğini yitirmiş
değişmeyen
gelişmeyen

inan sevgili
bir seni
sadece seni
adamakıllı
ve eşek sudan gelinceye kadar sevdim