Necdet Erem Şiirleri - Şair Necdet Erem

Gülmeyi unuttum, gittin gideli.
İçimi hasretin, yakıyor gülüm.
Acıyla yaşamak, aşkın bedeli,
Ölümü beklerim, gelmiyor gülüm.

Hala evimizden, kokun geliyor,

Hayat!
Bir meçhul,
Başı, bilinmez,
Sonu görülmez.
Bin bir sıkıntı,
Yok ki hiç rahat.

Hayat,
Bir yalan,
Bir aldanış mı?

Ömür ne?
Zaman,

Evet.
Hayat geçmişin bilgi birikimi,
geleceğin umut ve hayallerinden ibarettir.

Gerçek gelecek ise,
Kabir kapısından geçip varacağımız ebedi hayatımız olsa gerek.

Jeolog, biyolog vs. yer ve anatomi bilim adamlarını bilemem ama düz mantık düşünen bir vatandaş olarak canlısı, cansızı, büyüğü, küçüğü, akıllısı, akılsızı ile bence bütün yaratıklar üçe guruba ayrılmalıdır.

Biri;
Varlık âleminin yaratılmasına sebep teşkil eden ve yaratılış amacı doğrultusunda yaşatılan varlıklar.

Diğer ikisi;

Gıybet, dedikodu yaygın her yerde
Sevgiyle araya çekmişiz kapkara bir perde.

Mahkumu olmuşuz bu kötü illetin.
Kurtuluşu olurmu acaba bu illetten ümmetin.

KAFİRE CENNET

Rabbim sana vadetmiş, nice sonsuz nimetler.
Dünyada bulunmayan, sınırsız saadetler.

Mü-min fani dünyada, saraylarda yaşasa,

TAKVA

Allah bakmaz, kimsenin,
Soyuna ve boyuna,
Kıymet bulmak istersen,
Gir sen takva yoluna.

Çoğunlukla Hatalar,
Çıkıyor dilimizden,
Başımızdan, belalar,
Gitmiyor, sözümüzden.

Dil belası, geliyor,

HADİSLERDEN SEÇMELER.

Allah için Sevenler,
Görmeyecek elemler,
O haşir meydanında,
Kaynar iken beyinler,