Necdet Erem Şiirleri - Şair Necdet Erem

Tarihe baksan haklı olanlar hep aklanmış.
Zalimler, yaktığı zulmün, ateşine yanmış.

Kendisini adil zannedenler acaba adilmi?
Yoksa nefsine uymuş bir, gafili cahilmi?

Bir yerde az meyve olduğunu söyleseler de;
Toplamaya giderken sen yine de büyük bir sepet götür.

Götürdüğün büyük sepetin vereceği ağırlık,
yetersiz sepetin yaşatacağı pişmanlık kadar elem vermez.

Zarar ve ziyanın fiziki bir sureti olmasa da.
Zarara uğrayana vermiş olduğu şekil onun derecesini anlamaya yeter.

Her gecenin sabahı, vardır iman ederiz.
Karanlık gölgelerde, kalleş pusu sezeriz.
Bu yol kurtuluş yolu, korku bilmez gideriz.

Gece sabaha gebe, karanlık son bulacak.
Uyanacak bu ümmet, zilletten kurtulacak.

Zamanı tanımadık,
Yarışmaya kalktık onunla.

Kaybedince şaşırıp kaldık.
Baş başa kaldık, hayat denen sanal oyunla.

Ey kardeşim!
Bak bize, büyüklerden nasihat.

Gördüğümüz şeylerden ibaret değil hayat.

Kendini bir asker bil veyahut, bir talebe,

Yollar uzun ve zorlu, yolcular birer birer,
Hepsi Allah’tan gelir, yine Allah’a gider.

Fakat biçare beşer, gafil bu yolculuktan.
Yükü öyle ağır ki, bunalmış yorgunluktan.

Hiçbir şey gözümüzde büyüttüğümüz kadar büyük ve önemli değildir.
Yokluğunda hasretini çektiklerine kavuştuğunda hiçbir şeyinin artmadığını ve değişmediğini, hatta onlara düşündüğün kadar ihtiyacının olmadığını görürsün.

Demek ki büyüklük ve değer hasretini çektiklerinde değil,
senin hasret çeken ve değer veren yüreğindedir.

Yanlış yol doğru adrese varmayacağı gibi, giderilmesi düşünülmeden yaşanan yanlışlarla dolu bir hayattan da doğru sonuçlar beklenemez.

Doğruyu bulmak için, önce doğru olanı bilmek, sonrada kabul edip yanlış olan ile değiştirmek lazım.

Yanlışlarını geri dönme şanslarını kaybedinceye kadar ısrarla sürdürenlerin, sonradan yanlışlarını anlamalarının üzüntü ve zarardan başka bir fayda ve kazançları olmayacaktır.

İnsanlar mutluluğu uzaklarda aradıkları sürece,
sadece farkına varamadıkları bir yorgunluk yaşayacaklar.

Necdet EREM