Necdet Erem Şiirleri - Şair Necdet Erem

Bakın biri yükselmiş, el üstünde gidiyor,
Herkes ona ağlarken, O bu hale gülüyor.

Fani dünyana bedel, Yaratan vadediyor,
Sakınarak isyandan, cennetime gir diyor.

Nefse karşı ver cihad, boz şeytanın fendini,
Cehline mağlup olma, mahvedersin kendini.

Son pişmanlık fayda vermez,
Hele bunu bilse herkes.
İki dünyada da gülmez.
Pişmanlığı sona kalan,

Sevap burada, günah burada,

Oğlum kızım diyerek, yılların geçip gitti,
Onları büyütürken, ömür sermayen bitti.

Sadece büyüsünler, diye çektiysen çile,
Bir hayalin uğruna, geçti ömrün nafile.

Işık, karanlık geceden yarına yol açan menfez.
Işık, umuda muhtaç gönüllerde bir sermayedir tükenmez.
Her gün akşamla ölürken, ebede müştak insan zanneder ki hiç ölmez.

Yarın, anın kılıcı altında can vermeye mahkum kurban.
Yarın, her akşam karanlığa gömülerek ölüp dün olan.

Bahar mevsimlerinde çaylar taşar etraflarına rahatsızlık verirler.
Havalar ısınıp yağmurlar kesilince yataklarına çekilip usul usul yollarına devam ederler.

Hayat ta mevsimlerden oluşan bir yıla benzer.
Gençlik bahara, olgunluk yaza, elliden yukarısı güz ve kışa benzer.

En hayati ihtiyacımız olan HAVANIN temininde bedel, kullanımında zahmet vermeyen, bir nefeste hayatımızı iki sefer borçlu olduğumuz,

içimizde sevgiyi, dışımızda aşık olduğumuz sevgilileri yaratan,
SEVGİLİLER SEVGİLİSİ Rahman ve Rahim olan Allah’ı,
uluhiyetine uygun olmasa da nasıl sevmemezlik edebiliriz?

Özgürlüğü isteriz,
Bilmeyiz neyin nesi,

Gümbürtüyü duyarız,
Uzaktan hoş geliyor,
Çalan davulun sesi.

Keşke! ..
Başta halkımız olmak üzere,
bütün insanlar sağduyu ile hareket edebilseydi.

Düşüncelerini demokratik bir şekil ifade edip,
saygı kuralları içinde muhaliflerini de dinleme erdemi gösterebilseydi.

Hepimiz ararken,
huzur dolu sıcacık bir yuva,
Yorulup dalarız derin uykuya,

Beklerken şefkatle açık bir kucak,
Bakarız olmuşuz elem tüten bir ocak.